முதிர்கன்னிகள்

" எங்களுக்கு திருமணம் என்பதே பிடிக்காது "
---நாங்கள் பொய் சொல்லுவதே இல்லை ....,

காதலின் கடைசி துளி ..,

முன்பனி புடைசூழ
மூழ்கி குளித்து,

முன்னிரவு கனவு மறந்து,
விரல் தொடும்
பனி ஓட - உருதிடும் உடலென,
மெல்லத்தான்,
தொட்டு துடைக்க...,

"சோ! வென்று
கொட்டிய மழையில்,
பூ விதழ் தாங்காது -
உடல் மெலிந்து , வளைந்து ,
பிரியும் போது
வாசத்தையும்
துளியோடு சேர்த்து,
தவறவிடும் - சோகத்தில்,
ஆடி அசைந்து,
விடை கொடுக்கும்
ஒரு துளியாய்,"

ஓடி வந்தது
அவள் கண்களில் ....

"நானும் விடைகொடுக்க பட்டேன்" ........
"காதலை மட்டும் சுமந்து".......

அனாதை

உயிரோடு நான் வாழ
உதிரத்தை கருவாக்கி
உயிர் கொடுத்த தாயே...,
கருவில் நான் - வாழ,
கவலையோடு நீ - வாழ,
- அதிகமாக உதைதேனோ - அம்மா?

மண்ணில் வீழ்ந்த என்னை,
மடியில் தாங்காமல் - வெருத்ததேனோ?
- கறுப்பாக இருந்தேனோ - அம்மா?



மார்போடு எனை தாங்கி
கள்ளிப்பால் கொடுத்தாலும்
விஷமென்று தெரிந்தாலும்
விரும்பியே கலம் பால் குடித்திருப்பேன்,
தொட்டிலில் எனை போட்டு
தூரசென்றாயே - அம்மா,
நான் செய்த குற்றமென்ன?

கொஞ்சி விளையாடும் வயது,
கொஞ்சிட நீ - யில்லை
கவலையோ, களிப்போ
கொஞ்சமும் - என்
நெஞ்சில் - ஈரமில்லை...,

மரத்து போன மனமாய்
மன்றாடி வேண்டுகிறேன் ...,

காலம் - எனை கடக்குமுன்பே,
என் எதிரே நீ வேண்டும்,
அன்று உன் மடியிலேயே
என் உயிரும் ....

"ஒரு ஞானியை போல்"
மழைநீருக்கு காத்திருக்கும்
விதைபோல்...
காதலிக்க தயாராகிவிட்டேன்...
"காத்திருக்க
கற்றுகொண்டேன்"
மறு ஜென்மம்
எப்போது?....

வருத்தம்

இலைகளை
உதிர்த்து விட்டேன்,
பருவகாலம்
மாறுமென்று...
கிளைகளை
மடக்கி வைத்தேன்,
தூறல் கண்டால்
துளிர்துவிடலாமென்று ...
பாலுட்டா பாவியாக
தாய் - தன்னை
கூறாமல்
தவிர்த்து விட்டேன்
விதைகளை...
உள்ளிருக்கும்
வேர்களை
என்ன செய்ய
உயிர்பிக்க...

எழுச்சி

சிந்திய கண்ணீர்
சேமித்தால் போதும்,
சிந்து நதியில்
சிக்கதா முத்து - என்
செம்மண்ணில்
விளையும்..,
சிந்தித்து பார்...,
மணல் குவித்து
மண்டியிட்டு
மன்றாடுகிறாயே
காவேரியில்...,
கால்வாயை வெட்டு
தலை நகரில்
உன்னும் போது
உணர்வார்கள்
கரிக்கும் - நெல்
கண்ணீரில்
விளைந்ததேன்று ...

பிரிவு

பிரிவின்
கொடுமையை
உணர்கிறேன்...
உன் - நினைவை
சுமந்த
ஒவ்வொறு
நிமிடமும்...